Blackthrough
Nederlands:
Blackthrough (2026) transformeert afval en residue in autonoom vormgegeven kunst door gerecyclede materialen om de paradox van creatie/verval te confronteren. Het tweeluikformaat suggereert dualiteit: verleden/toekomst, vernietiging/vernieuwing, spanning tussen menselijke verwaarlozing en artistieke vernieuwing. De iridiserende witte verf, die verandert met licht en perspectief, wordt een metafoor voor openbaring. Het “breekt door” duisternis van afgedankte materialen en weerspiegelt hoe innovatie verborgen potentieel kan onthullen in wat de maatschappij weggooit.
De gerecyclede componenten geven het werk een gevoel van urgentie – klimaatcrisis, overconsumptie – terwijl de iridiserende glans hoop oproept, zoals een storing in dystopie. Is “zwart” leegte van ecologische ineenstorting, of vruchtbare onbekende voor verandering? Het kunstwerk beantwoordt niet; het glinstert en daagt kijkers uit om hun eigen angsten en dromen op de gebroken oppervlakken te projecteren.
In 2026, met duurzaamheid en technologische ethiek als speerpunten, is Blackthrough een proclamatie: schoonheid en betekenis ontstaan niet ondanks onze tekortkomingen, maar erdoorheen.
Tentoongesteld in de Hoge Vierschaar in Schoonhoven in 2026.
English:
Blackthrough (2026) transforms waste and residue into autonomous designed art, using recycled and residual materials to confront the paradox of creation and decay. The diptych format suggests duality: past/future, destruction/renewal and tension between human neglect and artistic redemption. The iridescent white paint, shifting with light and perspective, becomes a metaphor for revelation. It “breaks through” the darkness of discarded materials, mirroring how innovation can illuminate hidden potential in what society discards.
The recycled components grounds the work in urgency—climate crisis, overconsumption—while the iridescence evokes hope, like a glitch in dystopia. Is the “black” the void of environmental collapse, or the fertile unknown where change begins? The artwork doesn’t answer; it shimmers, daring viewers to project their own fears and dreams onto its fractured surfaces.
In 2026, with sustainability and tech ethics at the forefront, Blackthrough feels like a proclamation: beauty and meaning emerge not despite our flaws, but through them.
Exhibited in the Hoge Vierschaar in Schoonhoven 2026.
Nikki Vieler 